Nieuws

Afscheid Juf Lutske na zestig jaar De Opdracht

Camera Sietse de Boer Potlood Wim Bras

Kinderen zijn kinderen. Na een leven lang voor de klas hoef je bij Lutske Kunnen niet te beginnen over de jeugd van tegenwoordig die zoveel aandacht opeist. “Learproblemen binne fan alle tiden. Net de bern, mar it ûnderwiis is feroare. En dat is mar goed ek.”

Het onthaal op school afgelopen maandag was voor Juf Lutske een grote verrassing. Beppesizzers Jesse en Thijs, allebei leerlingen van De Opdracht, lieten tijdens de logeerpartij van een paar dagen geleden niets los over mogelijke afscheidsfestiviteiten. Het enige wat Jesse erover kwijt wilde: “As ik beppe wie, soe ik it in hiele moaie dei fine. En as beppe my wie, soe beppe it ek in moaie dei fine.” Dus dat zit wel goed. Het eind van haar verbintenis met De Opdracht komt nu eenmaal in een vreemde tijd, Lutske heeft er vrede mee. De afgelopen maanden verliep het contact met de leerlingen noodgedwongen via het beeldscherm. Bepaald niet haar ding.  Want juist de reuring van kinderen om haar heen deed haar ooit kiezen voor het onderwijs.

Boartersdoaze

Al met al stond Lutske 45 jaar voor de klas bij De Opdracht. Als kind zat ze er ooit zelf op, al was het toen nog de School met den Bijbel. Kleuteronderwijs bestond destijds nog niet in Ureterp, dus nadat ze met de hoofdakte op zak de ‘kleuterkweek’ verliet, ging ze eerst aan de slag in Drachten. Maar het duurde niet lang of het christelijk schoolbestuur uit eigen dorp polste haar voor de functie van hoofdleidster op de ‘Boartersdoaze’. “Doe ha ik in bytsje eigenwiis sein: ik wol graach sollisitearje, mar dan moatte jim my wol oannimme.” Want ook al bestonden er plannen, getrouwd was Lutske nog niet; voor sommige bestuurders in die tijd een serieus obstakel. Met een lach: “Ik bin oannommen. Mar of it no troch myn kwaliteiten kaam of fanwege de krapte, wit ik net.”

Verrijking

Halverwege de jaren tachtig ging de Boartersdoaze weer op in het grotere geheel van basisschool De Opdracht. Lutske doorliep de aanvullende cursus om in alle groepen les te kunnen geven. “Ik fûn de basisfoarming in ferriking. Tegearre mei de oare kollega’s sette je de learlijn út en koene je de bern folgjen bliuwe in harren ûntwikkeling.” Ze heeft altijd een zwak gevoeld voor kinderen die het wat moeilijker hebben om mee te komen. Dertien jaar geleden omarmde ze dan ook het voorstel van schooldirecteur Otto Hiemstra om als interne begeleider (IB’er) de leerlingen die wat extra’s nodig hebben, door hun schooltijd te helpen. “Dat is sa moai fan dizze tiid, bern wurde op harren wearde beoardiele. Foarhinne hiene wy minder mooglikheden en waard der al gau sein: de juf rêdt har der mar mei.”

Het maakt het werk van tegenwoordige leerkracht ook complexer, temeer omdat ouders veel meer dan vroeger boven op de schoolprestaties van hun kroost zitten. Als dat in redelijkheid verloopt, juicht Lutske de belangstelling alleen maar toe. “Ast in goede skoalle bist, hoechst der net benaud foar te wêzen. Talintfoarming stiet bij De Opdracht foarop, ek by de bern mei learproblemen.”