Cultuur

Anja Wijma is nu gecertificeerd ‘Dutch Felt Artist’

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Het vilten spookte jarenlang door haar hoofd. Een paar jaar geleden pakte Anja de Jong-Wijma uit Jubbega het ambacht hobbymatig op. Inmiddels heeft ze een beroepsopleiding afgerond en is ze officieel viltartiest. “Dy kreative kant yn mysels wie in komplete ferrassing.”

“Kleur is hielendal myn ding. Ik brûs fan ideeën.” Dat begon pas op latere leeftijd. “Ik ha in berop hân wêryn ik saaklik en organisatoarysk wurk die.” Dat ze een creatieve kant had, kwam niet in Anja op. Zat ook niet in haar opvoeding. “Doe’t ik ein fyftich wie, rekke ik sûnder wurk. Doe ha ik in soad frijwilligerswurk oppakt.” Bijvoorbeeld het organiseren van exposities in kerkgebouw De Beage. Tijdens een van die exposities viel het kwartje. “Der wie in skilderes dy’t ek filte. Sa moai!”

Toch pakte Anja, nu 68, niet meteen de balen wol en het zeepsop. “Yn dy tiid hie ik safolle te dwaan as frijwilliger. Mar dat filten spoeke my jierrenlang yn ‘e holle om.” En het moest zo zijn, ze kwam weer diezelfde kunstenares tegen. Die spoorde haar aan om gewoon te beginnen. Inmiddels bijna pensioengerechtigd besloot Anja het vrijwilligerswerk af te bouwen. “Want foar filten moat ik de holle leech ha.” Ze pakte de viltkunst hobbymatig op. Tot twee jaar geleden. “Doe seach ik in folder fan de Dutch Felt Academy. Dan twifelst, sil ik my opjaan foar in oplieding, bin ik wol goed genôch?” Toch maar doen en met resultaat. Vorige week sloot Anja de tweejarige beroepsopleiding tot ambachtelijk vilter af als gecertificeerd ‘Dutch Felt Artist’.

Op een grote schragentafel in de garage ligt kleurrijke wol klaar om gevilt te worden. Straks gaat er zeepsop op en dan kan het wrijven en rollen beginnen. Hierdoor haken de schubben van de wol in elkaar met vilt als resultaat. Op de hoek van de tafel ligt een hoopje wol in geel, groen, blauw en rood. Het is een proefje. Voor het eerst heeft ze haar eigen wol geverfd met kleurstoffen voor voedingsmiddelen. “Moatst ris sjen sokke moaie kleuren.” Voor haar viltwerk presenteert Anja zich onder haar meisjesnaam Wijma.

Ze vindt het prachtig om anderen haar werk te laten zien en erover te praten. Haar pas afgeronde opleiding komt goed van pas. “Ik ha safolle leard oer de technyk, mar ek myn kreativiteit koe ik dêr ûntwikkelje.” Op tafel ligt een opengeslagen tijdschrift met een afbeelding van een grottekening door Neanderthalers. “Soks ynspirearret my. Ik meitsje it net presys nei mar sjoch nei de kleurekombinaasje en foarm. Soms keapje ik keunstboeken foar ynspiraasje.”

Het mooiste aan haar werk vindt Anja dat ze iets kan creëren van losse en kleurrijke wolvezels. Kunstzinnige voorwerpen komen eruit, soms gecombineerd met stukjes zijde en katoendraad. “Dat skeppend fermogen makket my bliid en jout in gefoel fan frijheid.” Daarnaast maakt ze ook praktische dingen zoals vazen of manden. En van hond Woezel staat een grote tas uitgekamd haar klaar. “Dat wol ik ek nochris besykje yn filt te ferwurkjen.”