Cultuur

Berkoop vol vuur

Camera Sietse de Boer Potlood Keimpe Vlietstra

Vijf avonden lang was het historisch centrum van Oldeberkoop in duisternis gehuld, slechts verlicht door fakkels en vuurtonnen. Met Berkoop vol vuur, een theatraal spektakel, geschreven en geregisseerd door Karst Berkenbosch, stond het dorp stil bij een aantal jubilea.

Tegen acht uur ’s avonds verzamelen zich zo’n 300 in zwarte capes gehulde bezoekers bij de start. Een aantal heeft dan al een historisch driegangendiner in de tent tegenover Lunia genuttigd, onderdeel van een totaalarrangement. “Zo leuk opgezet, mijnheer, en voortreffelijk gegeten.”

Dan verschijnt een rouwstoet, een oude houten boerenwagen met de kist, gevolgd door Harmonieorkest Brocante, dat het publiek voorgaat naar het befaamde restaurant Le Brocope, onder de klanken van Marche funèbre. Uit de kist komt een rederijker tevoorschijn die, samen met zijn collega, het publiek de komende twee uren door de rijke historie van de Stellingwerven in het algemeen en Oldeberkoop in het bijzonder loodst. Van de ene naar de andere historische locatie vliegen de jaartallen de bezoekers om de oren. Terwijl de lucht zich op deze windstille avond langzaam vult met de rook van fakkels en houttonnen, doen de beide rederijkers met lange lappen tekst op rijm de geschiedenis uit de doeken van onder meer De Zwaan (ooit gemeentehuis), de stille kroeg, het belastingkantoor (nu Attent), De Roskam, Vredewoud, het oude bankgebouw (nu Schrieversronte) en Klein Vredewoud (ooit gevangenis). Zang, muziek, dans en sketches ondersteunen het verhaal van de beide rederijkers.

De jongens van oudejaarsvereniging De Geitefok geven op hun geheel eigen wijze acte de présence bij de scène over de vroegere schapenmarkt, tegenover het beeld van ‘hun’ geit. Het is een welkome, verfrissende onderbreking van een lange reeks historische feiten. Diezelfde frisheid straalt af van het optreden van de groep jongelui die een Maoridans opvoeren, gevolgd door de beroemde Haka, als verwijzing naar een bezoek van een groep Nieuw-Zeelanders in de jaren 70 van de vorige eeuw. Ook de Vrijheidsdans op De Bult door jonge dansers van Eijer Producties is verfrissend. De scène eindigt met plundering en brandstichting door de Munstersen, geleid door ‘Bommen Berend’. Dan is Berkoop echt vol vuur.

De scène over de bekende en kleurrijke dorpsgenoot Lamkje Hof-de Boer, die in het Stellingwerfs publiceerde, roept direct de vraag op waarom er in de voorstelling bijna geen Stellingswerfs wordt gesproken. Voor The Final Countdown bij hotel restaurant Lunia, verzamelen alle 250 deelnemers zich om de jubileumvoorstelling af te sluiten met een swingend lied over Rederijkerskamer De Hoek van Zevenwouden die 150 jaar bestaat. Een van de drie jubilea die de aanleiding is voor de voorstelling, naast 500 jaar Ooststellingwerf en een eeuw ‘De laatste eer’.

In Oldeberkoop is door heel veel mensen een berg werk verzet, niet alleen door de artiesten maar bijvoorbeeld ook door de mensen van de kostuums en van de techniek. Opnieuw een voorbeeld van een dorp dat boven zichzelf uitstijgt bij de organisatie van een groot evenement.