Sport

De wederopstanding van Makkinga

Camera Marije Geertsma Potlood Niels van Marle

Sportclub Makkinga draait een uitstekend seizoen. De koppositie in de vijfde klasse C maakt de mensen van de club weer trots, merkt trainer Robbie Dijkstra. “Het is mooi om te zien wat dit succes met iedereen doet. Maar we zijn er nog lang niet.”

De afgelopen jaren viel er weinig te juichen voor de voetballiefhebber in Makkinga. Na de degradatie uit de vierde klasse, in 2016, eindigde de club drie keer op rij onder aan de middenmoot. Het contrast met het lopende seizoen kan bijna niet groter, want vanaf de eerste speeldag bivakkeren de Makkingasters bovenin.

“Na jaren van kommer en kwel is de lach weer terug”, weet Robbie Dijkstra, die afgelopen zomer als coach aan de slag ging op sportpark Oosteinde. De pas 31-jarige trainer woont in Oosterwolde, maar zijn vriendin komt uit Makkinga. Robbie haalde als voetballer op jonge leeftijd al het eerste van DIO, scoorde aan de lopende band, maar moest door knieblessures al vroeg stoppen.

Langs de kant

“Het is mooi om te zien wat dit succes doet met iedereen. Je merkt aan alle kanten dat het weer leeft in het dorp. Laatst speelden we de derby tegen Fochteloo en stonden er meer dan 200 mensen langs de kant. Dat is toch prachtig om op dit niveau mee te maken? Het is ook waar je op hoopt als je bij een nieuwe vereniging aan de slag gaat.”

Er viel genoeg te doen, zo werd hem al snel duidelijk. “Ik kreeg te maken met een heel rustige groep, met best wel weinig beleving. Ik heb zelf altijd een hekel gehad aan verliezen en dat kon ik ook nooit verhullen, maar bij Makkinga maakte het ze allemaal weinig uit, leek het wel. Maar ook als je op de training een partijtje verliest, wil ik felheid zien. Het is geen bezigheidstherapie, we willen echt beter worden.”

Die mentaliteit heeft Robbie inmiddels veranderd, al mag het nog steeds wel iets intenser, zegt hij met een lach. “Als er al eens eentje iets roept wat niet netjes is, dan ben ik het. Verder doen ze dat hier niet zo snel. Het is een heel sociale groep.” Maar ook een groep die de wind dus weer in de zeilen heeft, al spreken maar weinigen bij Makkinga hardop uit dat de titel het doel is. “Dat zou natuurlijk geweldig zijn, maar nog steeds niet realistisch”, weet Robbie. “We hebben 13, 14 spelers voor het eerste en dat is natuurlijk te weinig.” Bij vakanties of ziekte trekt de coach nog regelmatig zelf de voetbalschoenen aan. “Dat kan eigenlijk niet, maar als ik spits of laatste man sta, hoef ik niet zo heel veel te lopen en durf ik het nog wel aan.”

Over de grond

Voetballend beschikt Makkinga over een prima team. “Daar werken we ook hard aan op trainingen. Alles moet bij mij over de grond, geen ballen boven kniehoogte. Alleen scoren we niet heel makkelijk. 39 goals in 12 wedstrijden, terwijl je bovenaan staat in de vijfde klasse is niet bijzonder, vind ik.” Ivo Savenije is met 13 doelpunten het goudhaantje voorin. Na zes jaar DIO Oosterwolde keerde hij dit seizoen terug op het oude nest, mede door de komst van Dijkstra.

“Ivo is ervan overtuigd dat we kampioen moeten worden. Ikzelf weet dat we een kans maken nu we er zo voor staan, maar voor mij is Zevenhuizen nog altijd de grote favoriet.” De Groningers hebben een verliespunt minder dan Sportclub Makkinga. “Zij hebben kwaliteit genoeg, maar beschikken vooral een bredere selectie. Als er een keer iemand ontbreekt, kunnen ze dat opvangen. Aan de andere kant vind ik ook wel dat wij beter voetbal spelen dan de andere teams. Alleen zegt dat in de vijfde klasse niet alles.”

Doorstroming

In het nieuwe seizoen krijgt Dijkstra, die begin dit kalenderjaar zijn contract verlengde met nog één seizoen, wat meer keuze. “Onze keeper neemt afscheid, maar we krijgen er een doelman vanuit de jeugd voor terug. Dat is mooi, er schuiven ook twee of drie A-junioren voetballers door naar de selectie.” Die doorstroming is belangrijk voor een club als Makkinga, daar is Robbie zich van bewust. “Ik heb nog een heleboel contacten in de regio, ik zou best eens wat mensen kunnen bellen met de vraag of ze hier willen komen voetballen – en dat doe ik natuurlijk ook weleens. Maar daar moet je ook mee uitkijken. Het moet niet zo zijn dat dergelijke jongens direct weer vertrekken als ik ergens anders trainer wordt en dat ze ondertussen de doorstroming van onderaf blokkeren.”

De komende weken moet Makkinga, tegen de mindere goden uit de competitie, goed door kunnen komen. “Daarna krijgen we de top-4 tegenover ons. Daarin moeten we laten zien wat we kunnen. Inmiddels is promoveren trouwens wel het doel, zo ambitieus zijn we ook wel met zijn allen. Maar je moet wel realistisch blijven. Ik zie ook regelmatig onze mankementen in een wedstrijd terugkomen. Daarmee kun je kostbare punten verliezen. Toch mogen we hoe dan ook nu al trots zijn op ons seizoen. En lukt het dit jaar niet, dan bouwen we na de zomer gewoon verder met zijn allen.”