Column

Digitaal vergaderen

Potlood Renske Woudstra

Technisch kan het allemaal, maar toch is digitaal vergaderen niet ideaal. Vorige week was de eerste online besluitvormende vergadering van de Opsterlandse gemeenteraad. Met maar twee punten op de agenda duurde het toch nog bijna de hele avond.

De start was vermakelijk. Alle 21 raadsleden moesten bij de burgemeester zich paraat melden, als een Eurovisie Songfestival van lang geleden. Langezwaag calling, hier Siegerswoude, Bakkeveen bent u daar? Gevolgd door een fraaie collage achtergronden in zolderkamers en studeervertrekken. Het lukte nog niet iedereen om een beetje ‘kreas’ in beeld te komen. De een kroop bijna in de camera, de ander toonde alleen ogen en een voorhoofd. En voor het zelfbeeld helpen de nadrukkelijke wallen onder de ogen en onderkinnen ook niet. Sommige raadsleden hadden al door dat een strategisch opgesteld bureaulampje hier wonderen verricht.

De noodzakelijke besluiten werden genomen, maar toch mis je iets. Fysiek vergaderen betekent ook even snel overleggen, briefjes schuiven, snel reageren op elkaar en kijken naar de lichaamstaal. Een raadvergadering is niet alleen luisteren, maar zeker ook kijken. Komt er stoom uit iemands oren, loopt iemand rood aan, is iedereen wel bij de les.

Soms is er een intense interactie met de publieke tribune. In de oriënterende raadsvergadering van komende maandag komt het zonneveld in Wijnjewoude aan de orde. Gezien het aantal bezwaarschriften onder normale omstandigheden goed voor een volle publieke tribune en vlammende betogen van insprekers. Zo zijn er tot het zomerreces wel meer onderwerpen die schreeuwen om uitgebreide discussie, zoals het pittig rekenkamerrapport over de jeugdzorg. Ik heb wel een ideetje. De Skâns is vanaf 1 juni weer open. De raad kan dan over de hele sporthal beschikken. Daar is 1,5 meter afstand geen probleem, de lijnen op de vloer zijn alvast gezet. En de publieke tribune is groot genoeg. Ik kijk ernaar uit.