Nieuws

Eerste verjaardag voor Doarpsiten Jubbega

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Lokale bietjes maar dan op z’n Australisch, een stukje stoofvlees en karamelvla met zout. Het was smullen woensdag voor de zeventig gasten van Doarpsiten. Samen met je dorpsgenoten eten blijkt een succes. En: de top is bereikt.

“Fertig”, klinkt in de keuken. Kwart voor zes, de vrijwilligers liggen op schema. “Die bietjes moeten nog even inkoken”, wijst Harriet Bouma. Ze is ervaren hobbykok en zwaait de scepter in de dampende en geurende keuken van De Kompenije. Ze is een paar dagen met het diner bezig. Zondag kookte ze de bietjes voor, andere vrijwilligers bakten het vlees voor en op de dag voorafgaand aan het diner is het vooral snijden, heel veel snijden.

Een jaar geleden ging het Doarpsiten in Jubbega van start, als opvolger van het Eettafelproject Lekker Ite. Het blijkt een doorslaand succes. “Twee jaar geleden bleek na een enquête dat mensen in het dorp iets gezamenlijks misten”, vertelt Piet Hulshof, bestuurslid van OWG (Over Welzijn Gesproken). Toen het idee van het Doarpsiten kwam, was de vraag wat het minimaal aantal deelnemers was om het door te kunnen laten gaan. “Maar al gauw kwam de vraag: wat is het maximaal aantal deelnemers?”

Zeventig dorpsgenoten aan tafel.

Elke eerste woensdag van de maand, ook in de vakantiemaanden, is er de gezamenlijke maaltijd voor jong en oud. Harriet en Jouke Bouma tekenen voor de coördinatie. “Ik ben er ingerold. Het is zo leuk, zo enig. En altijd probeer ik aparte dingen op het menu te zetten.” Dat kan van alles zijn: pompoentaart met kweeperen, een Friese of Italiaanse avond of een keer vegetarisch. “We zijn met veertig eters begonnen, nu zijn het er zeventig en dat is de absolute max. Meer is voor de vrijwilligers niet te doen.”

Trienke van der Meer (89) was er iedere keer bij. Maar hoe dat komt in de toekomst? “We bin ferhuze nei Easterwâlde. As we no taksyferfier hawwe, dan kin we wol wer komme.” De eters zijn niet uitsluitend ouderen. Lieke van 11 is met pake meegekomen. “Nee, ik kom net elke kear, mar wol faak.” Omdat het Doarpsiten een jaar bestaat, is ook het bestuur van Plaatselijk Belang van de partij. Voorzitter Willem van der Vlugt: “Dit is in ideale gelegenheid foar minsken dy’t allinnich of wat iensum binne. As Pleatslik Belang helpe wy ek faak minsken oer de drompel om hjir dochs hinne te gean.” Het dorpsbelang ondersteunt het initiatief ook financieel.

Lieke deelt uit.

Een driegangendiner van Doarpsiten kost maar 4 euro. “Fierstente goedkeap”, vindt Annie Jonker (87). “Mar it iten is lekker en it is hjir geweldich mei-elkoar. Je treffe nochris minsken dy’t je oars net tsjinkomme.” Dat het eten zo goedkoop is, komt door de scherpe inkoop van Harriet. “En we krijgen veel steun van de Coop, elke keer krijgen we wel iets gratis. Heel fijn zo’n supermarkt in het dorp.” Maar ook steunen dorpelingen het project. “De bietjes van vanavond komen van Klaas en Leny Drent, bijna voor niks.”

Tegen half acht worden de toetjes binnengebracht. Lieke helpt met uitdelen. Voldaan en verzadigd trekken de eerste gasten hun jas aan. De vrijwilligers beginnen met afruimen. “En no nei de ôfwask.”