Ondernemen

‘Gelokkich net alle kearen in oar’

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Het kan confronterend zijn als je merkt dat dingen niet meer gaan. Dat je thuis hulp nodig hebt door een ziekte, beperking of ouderdom. Soms zijn dat moeilijke gesprekken, weet wijkverpleegkundige Margje van der Spoel. Zij is de eerste die achter de voordeur komt bij een hulpvraag.

“Soms is it muoilik foar minsken. Se beseffe: ik moat help ha. Sa’n earste gesprek is dan ek om wat oan dat idee te wennen.” De wijkverpleegkundige van Aardema Zorggroep bepaalt vervolgens welke hulp noodzakelijk is, de indicatiestelling. Die hulp wordt zonder wachttijd ingezet. Het mooie van het Aardema-team vindt Margje dat het relatief klein is. “Mei syn allen dogge we alle thússoarch, ik draai sels ek de rûtes mei.”

Zo’n klein team is inderdaad fijn, beaamt Fokje Holtrop-Jongedijk (71). Al tien jaar krijgt zij de thuiszorgers over de vloer, een vast team van zes personen. “Je kenne se alle seis, ik ha der in hekel oan as dan dy komt en dan dy.” Elke ochtend, behalve op zondag, wordt ze geholpen bij het douchen. “En ik kin altyd belje as der wat is, dan komme se del.”

Gezelligheid

Tien jaar geleden, vlak voordat haar man Meint overleed, kreeg Fokje een aneurysma, later gevolgd door drie hersenbloedingen. “Ik wie nea siik en ha myn hiele libben wurke. Ik ha 27 jier by Mariënbosch op It Hearrenfean wurke, yn de keuken, himmelje en yn de linnenkeamer. No ha ik fan alles wat. Mar ik skarrelje troch, mei de froulju kin ik it wol rêde, hear.” Het is vooral de gezelligheid die de vaste zorgverleners haar brengen. “We hâlde ús mûle net ticht, we witte wat we sizze kinne en we kin ek wol in grapke meitsje.” Margje vult lachtend aan: “It giet hjir soms neet yn ‘e keet.”

Privéperikelen worden onderling uitgewisseld evenals dagrapporten over de zorg. In zo’n dagrapport kan bijvoorbeeld staan dat Fokje slecht liep deze dag, last had van haar rug of dat ze een avondje gezellig is weggeweest. Die aantekeningen zijn voor de zorgverleners van belang, legt de wijkverpleegkundige uit. De rapporten worden digitaal bijgehouden, dat heeft voors en tegens. “Ik kin yn it systeem direkt in oantekening meitsje as dat nedich is. Famylje en klanten kinne meilêze fia carenzorgt.nl.” Het nadeel van dit digitale systeem is dat het nog volop in ontwikkeling is. Zo kunnen huisartsen al wel inloggen op het systeem, maar ambulanceverpleegkundigen bijvoorbeeld nog niet. “Foarhinne koene se gewoan de papieren map, dy’t by minsken thús lei, derby pakke.”

Korte lijnen

Margje van der Spoel werkte eerder in een verpleeghuis maar koos voor de uitdaging als wijkverpleegkundige bij een kleinere organisatie. “By ús bin de lyntsjes koart, dat is noflik foar elk. It is hektysk wurk en der is nea in dei itselde.” Thuiszorg verlenen ze bij jong en oud, van heupoperatie tot stervensbegeleiding. “Soms bin der jonge bern by belutsen, dêr moat je dan ek mei omgean. As team wurd je troch soks wol ien meielkoar.”