Cultuur

Genieten op Nei Simmer

Camera Sietse de Boer

“Je m’appelle Jacques.” Met Juliette flaneert de ‘Fransman’ langs dansende Sambadanseressen. Uit de felgekleurde rolshopper steken een baguette en fles wijn. Wat doen twee Fransozen op een Jubbegaster feestterrein? Nei Simmer vieren natuurlijk.

Feestvieren kunnen ze wel in Jubbega. De uitbundig versierde straten trekken de bezoekers naar het Expansie-terrein. En wat voor terrein. Mediterrane geuren en geluiden gaan hand in hand met oog- en oorstrelende optredens. Dat er zaterdagmiddag zo nu en dan een buitje valt, doet aan deze sfeer niets af.

Eerst maar eens zoeken naar het beloofde waterpijpterras. Dat zou midden op het festivalterrein moeten zijn, onder de puntige shelter. Maar daar speelt Afslag Sneek de sterren van de hemel. Logisch, regen is funest voor de dure apparatuur. Stilstaan is onmogelijk bij dit drumgeweld. Stilstaan is nog moeilijker als de mannen, in grijze werkbroeken, ineens achter hun drumstellen vandaan komen en midden tussen het publiek ritmisch gaan schudden met gekleurde eitjes.

Afslag Sneek.

Maar goed, we zochten het waterpijpterras met de buikdanseres. Dan maar even vragen. “Weet u waar de buikdanseres is meneer?” Nee, dat weet hij niet. “Mar ik ha wol heard dat de pealdûnseressen net komme. En dêr hie ik no krekt in kaartsje foar kocht.” Uit het noordwesten drijft een donker pak wolken richting Jubbega.

Even schuilen onder de witte partytent. Daar is het druk. Een lange rij kinderen wacht om geschminkt te worden. Jan en Janke Heida hebben een plekje op de bank gevonden. “Ik fyn it moai!”, zegt Jan. “Wol even wenne oan de oare opset. Foarhinne wie der in tentoanstelling op Expansie.” “Mar je moat mei de tiid mei no?”, vult zijn vrouw aan. We kijken naar de rij foodtrucks. Geen kip te bekennen. “Noch fierstente betiid, dat komt noch.” En, wat vinden ze het mooiste aan Expansie? Janke: “De fersieringen.” Jan: “It is ien grutte saamhorigheid. Unfoarstelber.”

Jacques en Juliette hebben even gewacht. De exotische danseressen met drum- en trompetbegeleiding zijn klaar, nu is het hun beurt. De acteurs van Van Ravesteijn Theater en Events blijven goed in hun rol. Of ik een ‘pain’ wil, of een glaasje ‘vino’? Heupwiegend lonkt zij naar twee oudere mannen. Quasi kwaad schiet hij er met de wijnfles achteraan.

Een lekkere Salsaschwung lokt ons de grote tent in. Tientallen hoog geheven smartphones registreren woest draaiende buiken en rinkelende enkelbanden. En daar, rechts in een donkere hoek: Oosterse tapijtjes en hangbankjes. Eigenlijk ook precies waar een opiumkit hoort te zijn. Maar dit waterpijpplekje is anders. Lieneke en haar vriendin gaan er eens lekker voor zitten. “Je wordt er niet high van hoor. Dit is water met een vruchtensmaakje.” En ja, dat lurken aan een waterpijp is welzeker ontspannend. “En heel gezellig. Ik heb het een keer eerder gedaan op een festival, het geeft meteen meer sfeer.”

Jubbega heeft een Nei Simmer gemaakt om van te smullen. Ogen en oren tekort. Want wat zijn ze leuk, die lange slungelige gasten in hun ‘breidene broekjes’ bij de Turbo Touw Tornado; die paardjes van een halve meter hoog; de aparte stille disco en niet te vergeten: die twee prachtige dames op hoge stelten.