Nieuws

Het begon in de botsauto’s

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

De Gordykster merke, een ritje in de autoscooters. Het markeert het beginpunt van het zestigjarig huwelijksjubileum van Anne (81) en Henke (80) Veenstra-van der Hoek uit Terwispel. Dinsdag was een fijn feest gepland. “Dat dogge we no mar yn augustus, as it dan al kin.”

Boven staan de paardenbloemen te borrelen. Anne maakt er wijn van, het is zijn grote hobby. “Yn haadsaak wyn fan reade beien en tamme toarnbei (braam) út eigen tún. En fan hynsteblommen dy’t ik pluk.” Bloedzuiverend is die wijn van paardenbloemen, weet Henke; ze vindt het de lekkerste die er is.

Vaak noemen ze haar Hinke, lacht Henke. Haar naam schijnt uit Duitsland te komen. “In oer-oerbeppe kaam dêrwei.” Zelf werd ze geboren in Alde Leie. “Ik ha myn heit jong ferlern. Doe’t ik tsien wie, bin we nei Terwispel ferhuze. Mem waard dêr húshâldster by Harm Zwier. Letter is se mei him troud.”

Anne is een geboren Beetster en kwam op zijn zevende naar Terwispel, op een boerderij achter het Moedjip. Henke kende hem wel. “Myn twadde heit hie in fouragehannel en krudenierssaak. As bern hellen wy de boadskippeboekjes op en brochten we boadskippen oan hûs. Sa kaam ik ek by Anne oer de flier. Hij wie de lytste fan twa lytse jonkjes.” Voor die jongens had Henke geen oog, dat kwam later pas. “Ik fûn har drekt moai”, herinnert Anne zich.

Als zestienjarige werkte Anne bij de zuivelfabriek in Terwispel. Toen pas raakte Henke in hem geïnteresseerd. “Ik koe in famke dat dêr wurke. Doe frege ik har: wa is dy jonge?” Toen ze beiden in 1950 op de Gordykster merke waren, raakte het ‘aan’. “Anne woe mei my yn de autoscooter, it is nea wer útgien.” Kanttekening van Anne: “Ik hie der wol muoite mei om har te freegjen. Ik wie wat ferlegen.” Dus die taak was weggelegd voor de vriendin van Henke.

In 1960 trouwden ze. Henke: “Anne syn heit krige COPD en Anne woe graach boer wurde. Dan is it gau makke.” Drie jaar boerden ze, toen ging Anne verder in ‘de zuivel’ en werkte veertig jaar als boekhouder op diverse melkfabrieken. “Doe kaam der in fusie en bin ik útkocht, sis mar. Doe wie ik 56 jier.” Ze woonden in Opende, maar Henke wilde graag terug naar Terwispel. Die kans kregen ze in 1995, ze kochten het huis waar ze nu nog wonen. Ze trekken er graag met de fiets of auto opuit. Henke is vrijwilliger in De Miente, zingt bij een koor en is bezoekdame voor vrouwenvereniging Passage. “Mar no mei corona leit alles stil, dat ik ha it hûs mar hielendal himmele.” Anne maakt wijn, leest en puzzelt graag.

Anne en Henke kregen vier kinderen, elf kleinkinderen en het tiende achterkleinkind is op komst. Twee jaar geleden verloren ze een zoon aan kanker. Henke: “Dat we no sechtich jier troud binne, is moai genôch. Mar it wurdt nea mear sa as it wie.”