Nieuws

Iedereen leverde bijdrage aan Doarpskeamer Gersloot

Camera Sietse de Boer Potlood Wim Bras

Multifunctionele accommodatie? Dat vonden ze in Gersloot wel een hele mond vol. Maar goed, er moest wel wat gebeuren. ‘It hokje’, de houten barak van de voetbalclub waar zich sinds jaar en dag het dorpsleven afspeelt, piepte en kraakte onder de last van de ouderdom. “Us súterich geboutsje rûn op syn ein. Doe ha wy de Doarpskeamer betocht.”

“Wy binne beskieden minsken mei beskieden winsken. Sadwaande komme de wethâlders hjir graach”, grijnst Pieter de Haan. En daarom kon het plan voor de Doarpskeamer zes jaar geleden ook rekenen op de welwillendheid van de bestuurders van de gemeente Heerenveen, vertelt de oud-voorzitter van Plaatselijk Belang.  “Mei 64 húshâldings binne we te lyts foar in mfa ha wy doe sein. In doarpskeamer is ús bêst genôch.” In die periode hield de destijds armlastige gemeente juist angstvallig de hand op de knip, brengt De Haan in herinnering. “Mar foar ús ha se in útsûndering makke, it nijsgjirrige idee fan in doarpskeamer foel bûten it belied. It kolleezje hat it jild earne weiskarrele.” De bijdrage van de gemeente, hoewel bescheiden, zette de subsidietrein in werking. Op zoek naar de begrote 180.000 euro aan materiaalkosten.

Ongekende luxe

In Gersloot is ieder huishouden lid van Plaatselijk Belang en dus praatte ook iedereen mee over de Doarpskeamer. Het moest een eenvoudig en duurzaam onderkomen worden. Met het oog op de exploitatiekosten graag energieneutraal en passend in de landelijkheid van het dorp, zo luidde de consensus. De Haan, docent omgevingspsychologie aan de NHL, schreef daarop onder zijn architectuurstudenten een prijsvraag uit voor het beste ontwerp. “Der ha acht studinten oan meidien. It doarp hat ferfolgens keazen foar it ûntwerp fan Thomas Steenstra.” Steenstra, inmiddels werkzaam bij Adema Architecten in Dokkum, ontwierp een gebouw met gevels van verduurzaamd hout in mosterdgele kleur. Ruimer van afmeting dan de aloude voetbalkantine, maar ook weer niet heel veel. Zonnepanelen op het langgerekte puntdak zorgen straks in combinatie met de warmtepomp voor nagenoeg een nulstand op de energiemeter. Binnenin ademt de Doarpskeamer een welhaast ongekende luxe voor Gerslootse begrippen, met onder andere sensorgestuurde douches in de twee kleedkamers. “Us fuotballers hoeche aanst net mear de feart yn om harren skjin te skrobjen.”

Jantje en Albert

Het sociale leven in Gersloot draait om het voetbalveld. Ook al staat het enige elftal sinds mensenheugenis stijf onderaan in de laagste regionen van de amateurs, bij elke thuiswedstrijd loopt het halve dorp uit, aldus De Haan. “De measten komme net sa bot foar it fuotbal, mar om efkes by te praten.” Tot een paar jaar geleden zette de gezelligheid zich na de wedstrijd voort in ‘It Ferlof’ van Albert en Jantje Bouma aan de overkant van de weg. De Bouma’s hielden het uitspanninkje dat hun heit in 1941 naast de boerderij had laten neerzetten alleen nog open voor de verenigingen in het dorp: de voetbal, de skutjasclub, de vrouwenvereniging en Plaatselijk Belang. Tijdens de nazit op de zondagmiddagen en bij de PB-vergaderingen puilde It Ferlof uit zijn voegen, de bladen bier moest over de hoofden worden doorgegeven. Later werd het Albert, sinds jaar en dag voorzitter van VV Gersloot, wat te veel en concentreerden de dorpsactiviteiten zich in en rond de versleten voetbalbarak. Met twee geïmproviseerde hokjes, in de dorpsmond ‘It Gemak’, als kantinefaciliteit. “It hong fan nostalgy en de ynset fan Albert oan elkoar. Der moast eins wat barre en dat fûn Albert sels ek. Ik kin samar omfalle, sei er. En sa is it ek gien.” De Doarpskeamer zal worden opgesierd met een groot portret van Albert en Jantje Bouma.

Hannen, holle, beurs

De daadwerkelijke bouw nam het dorp zelf ter hand. “Foarôf ha wy eltsenien frege: wat wolsto dwaan? Helpe mei de hânnen, de holle of mei de beurs?” Door de volle inzet van de mienskip voelt iedereen zich ook eigenaar van de Doarpskeamer, aldus De Haan. “Wy hiene tig kommisjes en dat makke de ôfstemming net altyd ienfâldich, mar it soarge wol foar in protte belutsenheit.” Twee namen wil De Haan toch even apart benoemen. Een hoofdrol bij de totstandkoming speelden Franke Bouwhuis van het plaatselijk klussenbedrijf en Sietske Halman die op de zaterdagen met de andere vrouwen uit het dorp de warme hap voor de bouwploeg verzorgde.

Nu het fraaie gebouwtje staat, borrelen spontaan allerlei ideeën op om de dorpsactiviteiten uit te breiden. Zo hebben twee boeren het biljart uit voormalig café De Riperkrite in Tijnje opgekocht om in de Doarpskeamer een biljartclub te beginnen. Tussen het terras en het voetbalveld liggen al de contouren voor wat het jeu-de-boulesveldje moet worden. En er broeit een plan voor een dartclub. De Haan loopt zelf weer met het idee rond om iets met de zorg te doen.  “Miskien in gesellige moarn foar de âlderen. Soksawat, de fasiliteiten binne der.” Gersloot ziet wel, eerst maar eens de opening op vrijdag 14 september. “Wy ha Foppe de Haan frege om in ferhaal te hâlden. Foppe sei: Fuotbalje yn Gersleat? Dêr wit ik noch alles fan.”