Sport

IFKS Skûtsjesilen 2018: rommelig kampioenschap

Camera Sietse de Boer Potlood Arend Waninge

Sterk wisselende weersomstandigheden, twee afgelaste wedstrijden, aanvaringen en veel protesten. Het IFKS Skûtsjesilen was dit jaar rommelig. De Tynster en Gordykster skûtsjes kwamen niet ongeschonden uit de strijd. De schippers zijn matig tevreden.

De Drie Gebroeders uit Gorredijk eindigt uiteindelijk op de vijfde plaats in het klassement. Het bij zijn afscheid gewenste kampioenschap zit er voor schipper Arend Wisse de Boer dus niet in. “Fan de seis jier dat wy yn de A-klasse syld ha binne wy fiif kear by de earste fiif einige. Dêr moat ik ek tefreden mei wêze.” Halverwege het kampioenschap ziet het er nog heel anders uit. Het onstuimige weer bij de openingswedstrijd bij Hindeloopen is niet het weer van de Gordyksters, ze eindigen als elfde. Wind en golven verhinderen het doorgaan van de wedstrijd op zondag. De Drie Gebroeders pakt zowel op maandag en dinsdag met grote voorsprong de winst. Na een achtste plaats op woensdag bij Echtenerbrug staat De Boer nog steeds tweede.

‘ t Swarte Wief en Drie Gebroeders in actie bij Hindeloopen.

Dat klassement gaat een dag later, opnieuw bij Echtenerbrug, helemaal aan gruzelementen. De Drie Gebroeders klapt bij de eerste boei achter op It Doarp Eastermar en lanceert daarbij zelfs schipper Tadema. “Dat wie in grutte fout.” De Gordyksters verlaten het wedstrijdwater en krijgen de volle 17 strafpunten. De nasmaak van het incident is voor De Boer bitter. De latere kampioen Tadema krijgt in dezelfde race een protest maar schuift dat door naar De Boer. “De sjuery is dêr yn meigien, dat slacht nergens op. Ik ha myn nocht fan dat geliich en gedraai yn de sjuerykeamer.” Nadat de vrijdagwedstrijd niet doorgaat, sluiten de Gordyksters op zaterdag af met een zevende plaats.

De wedstrijd bij Heeg.

De slotwedstrijd bij Lemmer is voor ’t Swarte Wief juist de klapper van de week. Lang ligt het skûtsje tweede, na een hectische slotfase eindigen de Tynsters als vierde. Schipper Jaap Hofstee: “Doe ha wy sjen litten dat wy it noch wol kinne.” Het is namelijk een ongelukkige week voor ’t Swarte Wief. Ook voor Hofstee en zijn team zijn de onstuimige wind en golven op de openingsdag verre van ideaal. Ze finishen als tiende. Op maandag moeten de Tynsters als gevolg van een aanvaring buiten eigen schuld de wedstrijd staken. Dat ze voor de uitslag van deze race de punten van de eerste, derde en vierde wedstrijd moeten middelen pakt ook niet goed uit. Op dinsdag zijn ze weer tiende, een dag later twaalfde. Heel in de verte duikt het degradatiespook zelfs even op. Zeker na gedoe over extra strafpunten als gevolg van verkeerde bemanningslijsten. “Dat is úteinlik fan tafel gien, mar it wie in soad gegriem. Se sprekke dy der hieltyd op oan en yn kombinaasje mei de minne earste wedstriden, kamen wy noait yn de flow.” In de laatste twee wedstrijden pakken de Tynsters een zevende en een vierde plaats. Daardoor eindigt ‘t Swarte Wief in het klassement op plaats negen. “Net tefreden, de lêste twa jier wiene wy twadde. Mar ik bin wol tefreden mei de wize hoe’t wy trochgien binne en in pear goede lêste wedstriden syld ha.”