Nieuws

In een keer raak op de dansvloer

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Op de dansvloer van café Huisman in Nij Beets zetten ze de eerste stap naar wat nu blijkt een lange en gelukkige relatie. “We hienen doe net tinke kind dat it sa lang wêze soe.” Maandag vierden Anna (83) en Epie (84) van der Meer hun 65-jarig huwelijksjubileum.

Inmiddels wonen Anna en Epie (Aebele) alweer 25 jaar in Gorredijk. Ze werden alle twee geboren in Nij Beets, zij op de Leppedyk, hij aan de Doarpsstjitte. Dan ken je elkaar wel vanuit het dorp zou je denken. Anna: “Epie hat wol by my op skoalle sitten mar ik kin net sizze dat ik him koe.” Epie beaamt het, ook hij kende Anna niet. Daar kwam verandering in tijdens een dansavond in het café. Zij was 17, hij 18. “It wie yn ien kear raak”, glundert Anna.

“We ha in jier ompield, doe bin we troud.” Waarom zo jong? “Wat tinke josels?”, grinnikt Epie. Dus kwam in hun trouwjaar de eerste ‘poppe’. Ruim drie jaar woonden ze in de bakkerij bij de ouders van Epie, later een eigen huurwoning in het dorp. “Ik wie by heit as feint oan it wurk. De Ulo dêr wie ik nei trije jier mei opholden, ik hie skjin myn nocht.” Dus haalde hij zijn bakkersvakdiploma, later het middenstandsdiploma. Toch werd Epie geen bakker. “Ik hie al myn frachtweinrydbewiis helle en gie as sjauffeur bij Koopmans wurkjen.”

In de jaren zestig verhuisde het gezin, met inmiddels een zoon en dochter, naar Aldeboarn waar Epie werkte als chauffeur bij de grossierderij van Spar. “Mei sechtich jier koe ik mei de vut (vervroegde uittreding), doe bin we nei de Gordyk ferhuze.” Na zeven klassen lagere school ging Annie werken bij café Huisman in Nij Beets. “Ik die it húshâlden en hold it kafee skjin. Fan dy hiele grutte kachels poetse en sa.” Na haar trouwen werkte ze als huishoudelijke hulp nog op verschillende adresjes.
“We ha 29 jier in karavan hân yn Smilde. Dêr gienen we alle wykeinen hinne. Doe’t we op ‘e Gordyk kamen, ha we ek reizen makke.” Ze zijn veel met haar zus en zwager op vakantie geweest vertelt Annie. Mooie reizen naar het buitenland waren dat, later ook met georganiseerde busreizen. “We woenen ek graach nei Tsjechië mar doe oerleed ús sweager. Myn suster hat fan dy tiid ôf altyd mei ús mei west, se slipte by ús op de keamer.” Vorig jaar overleed haar zus, ze mist haar nog iedere dag.
Een reis die nog vers in de herinnering ligt, is die naar Frankrijk vorig jaar. Epie en Anna bezochten toen hun pasgeboren achterkleinkind van de kleindochter die daar een camping heeft. “We ha fjouwer beppesizzers en fiif oerbeppesizzers.”

Vanaf de start in 2004 ot eind 2016 was Epie vrijwillig chauffeur bij de PlusBus. Samen zitten ze nu bij de Jeu de Boules-vereniging waar Epie terreinbeheerder is. Anna vult haar dagen met het huishouden, de krant en puzzelen. Epie verbouwd groenten in het tuintje achter huis. Hun geheim? “Je moatte elkoar frij litte”, zegt Anna. Epie: “Har mem sei altyd: as jim nea rûzje ha, dan is ien fan beiden in sufferd.”