Nieuws

Ingezonden: Duurzaam bomen over bomen

Potlood Renske Woudstra

Veel bedrijven die maatschappelijk verantwoorde keuzes maken bij hun inkoop van kantoormiddelen kiezen voor papier met het FSC-logo. Het Forest Stewardship Council-certificaat garandeert dat de materialen afkomstig zijn uit duurzaam beheerde bossen.

Wereldwijd zijn er twee strategieën om aan de goedkeuring van de FSC-beoordelaars te voldoen. In Scandinavische landen en in Noord-Amerika is vaak alleen sprake van productiebossen. Daar wordt van een bosareaal een gedeelte geheel kaal gekapt om het vervolgens, eventueel na nieuwe aanplant, minstens 70 jaar met rust te laten. Het jaar daarop wordt een zelfde oppervlakteareaal geoogst. Uiteindelijk komt het eerste gebied weer aan de beurt. Zo blijft het bos in stand en is een duurzame houtstroom  gegarandeerd. In de tropen wordt FSC-hout op een andere manier geoogst door voor een groot gebied een planning te maken over de te oogsten bomen. De kap is visueel onzichtbaar en het ecosysteem als geheel wordt niet aangetast.

Terwijl we elke dag keurig verantwoord gebruikmaken van ons FSC-papier worden de weinige bomen en struiken in Opsterland gekapt op een manier die niet in de buurt komt van de FSC-wijze. Niet op de Noord-Amerikaanse wijze, waarbij slechts een klein gedeelte gekapt wordt en meer dan 90 procent altijd blijft staan en al helemaal niet op de tropische FSC-manier waarbij het aanzicht en biodiversiteit onaangetast blijven. Bij de planning wordt nog wel rekening gehouden met het vogelbroedseizoen, maar als de cirkelzagen eenmaal zwijgen is er voor de zangvogels weinig meer te nestelen. Er zijn mensen die huilen bij het kappen van één boom. Alleen al in Gorredijk en onderweg naar Beetsterzwaag zijn enkele tranen voor elke boom of struik genoeg voor een flinke plas water.

De hamvraag is natuurlijk waar de tonnen gebonden koolstofatomen van stammen en twijgen blijven. Ik ben bang dat ze via verbranding als CO2–moleculen in de atmosfeer terechtkomen. Ten aanzien van klimaat en biodiversiteit is er dus een verlies-verlies-situatie. Een ingezonden brief in Sa! heeft een beperkte lengte. Ik had het kunnen indikken tot één woord: WAAROM?

Bauke van der Werf
Gorredijk