Nieuws

Kees en Hennie zijn 60 jaar getrouwd

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Een grote merklap aan de wand vertelt de geborduurde hoogtepunten van Kees (85) en Hennie (85) van der Lei-Tiesinga. De kop-rompboerderij neemt een prominente plaats in. Het jaartal 1958 ook: hun trouwjaar. Vandaag, 16 mei, vieren ze hun zestigjarig huwelijksjubileum.

Dertig jaar lang boerden ze aan Duerswâld, de weg van Wijnjewoude naar Bakkeveen. “Mear as 25 kij mocht ik net melke”, vertelt Kees. Dat was vanwege de superheffing. Vroeger wilden ze best wel uitbreiden, maar was er geen weiland beschikbaar. Later was het niet meer nodig. De twee zoons gingen studeren en hadden geen ambitie om boer te worden. Inmiddels zijn ze zeven keer pake en beppe en drie keer oerpake en -beppe.

Kees is geboren op de Paulinahoeve in Ureterp. Toen hij elf jaar was, verhuisde het gezin naar een huurboerderij op Weinterp. Hij bezocht de middelbare landbouwschool in Drachten en boerde samen met zijn broer op de ouderlijke boerderij. Hennie werd geboren in Haule, ook op de boerderij. “Ik ha de húshâldkursus dien op Allardseach, letter waard dat in húshâldskoalle. Mar ik moast thús ek melke fansels.”

In hun jongelingsjaren waren dansavonden een bekend fenomeen, elke veertien dagen in ’t Witte Huis in Donkerbroek. En daar leerden Kees en Hennie elkaar kennen. “Dat wie foar Kees in hiel ein fytsen. Fan Weinterp nei Donkerbroek, dan my thúsbringe yn Haule en dan noch wer werom nei Weinterp.” De danszaal sloot ’s nachts precies om twaalf uur. Kees: “Dan stie de plysje by de doar om te kontrolearjen.” Een heel normaal tijdstip voor die tijd. “Want froeger moasten we ek noch wat dwaan, in hiel ferskil by tsjintwurdich.” Het waren korte nachtjes, een paar uurtjes slaap en dan weer onder de koeien.

Drie jaar duurde de verkering. Na hun trouwen trokken ze bij de ouders van Kees in, daar werden ook de twee zoons geboren. Na vijf jaar kochten ze de boerderij aan Weinterp waar ze dertig jaar boerden. Toen Kees 57 jaar was stopte hij ermee, ze bleven tot 1985 op de boerderij wonen. “Doe ha we in nij hûs boud yn Wynjewâld.” Ze wonen er nog steeds met veel plezier. In het begin was het wennen. Ter afleiding borduurde Hennie de grote merklap en ging schilderen. Prachtige werken van haar hand sieren de wanden. “Mar it hûs hinget no fol, dat ik bin der mar mei stoppe.”

Samen bezoeken ze de ANBO-avonden in Ureterp, gaan ze naar de koffieochtenden van Kom Erbij en ze zijn bij de gymclub. Kees zit bij de biljart- en klaverjasclub. “En ik doch fan alles op de kompjûter.” Beiden maken gebruik van Facebook, vooral om de familiefoto’s te bekijken. Hennie was jarenlang bestuurslid van de Vogelwacht en de Plattelandsvrouwen. Kees zat in het Plaatselijk Belang- en gymnastiekbestuur. En, zegt Kees: “We dogge alles thús sels. Ek de grutte tún. Ik ha alle wiken in oere wurk mei meanen.”