Sport

Nieuwe schipper Drie Gebroeders vaart op vertrouwen

Camera Sietse de Boer Potlood Wim Bras

Binnenvaartschipper, docent Maritieme Academie, toneelspeler, en niet in het minst: telg uit een roemrucht schippersgeslacht. Gorredijk had het minder kunnen treffen met de nieuwe man aan het helmhout van de Drie Gebroeders. Met Harmen Brouwer heeft het Gordykster skûtsje een veelzijdig roerganger aan boord gehaald.

Vroeger ten tijde van pake Sytze en omke Tjitte, en ook nog in de dagen van heit Pieter, was de schipper de alwetende man die alles bepaalde. “Mar sa giet it tsjintwurdich net mear yn de skûtsjesilerij. It team stiet foarop. Allinnich mei blyn fertrouwen yn elkoar kinst wedstriden winne.” Hoewel tot op het bot verweven met de traditie waar hij uit voortspruit, houdt Harmen Brouwer er nuchtere en hedendaagse opvattingen op na over zijn rol als schipper. Zijn tweelingbroer Sytze overigens ook, gezien de huidige verrichtingen van het Heerenveenster skûtsje in de SKS-reeks. “Sytze lit de fok oan my oer, lykas hy it trimmen fan de silen oerlit oan ús sweager Eldert. Sa fersterkje wy elkoar, as skipper kinst net alles oersjen.”

Plukje meeuwen

Het kost de nodige moeite om de nieuwe schipper van de Drie Gebroeders te strikken voor een interview midden in de razendspannende SKS-competitie. Maar uiteindelijk lukt het toch in een uithoek van de Fluessen, waar de SKS-vloot voor anker ligt in afwachting van de wedstrijd bij Woudsend. Vanaf het bovendek van volgschip Prinses Maximá wijst Harmens dochtertje Yfke van zeven maanden op het plukje meeuwen dat in de verte op het nog gladde wateroppervlak met elkaar bekvecht. De wedstrijdspanning komt straks nog wel. In een ander hoekje van het dek nestelt heit Pieter Brouwer zich met een kop koffie voordat de oud-schipper zich opmaakt om de pers rond te varen.

Extravert

De eerste vraag krijgt Harmen vaker te horen: waarom niet hij maar broer Sytze schipper op de Gerben van Manen is. “Ik wit it eins net. It hat warskynlik te krijen mei myn útstapke nei it skûtsje fan Drachten.” Harmen vermoedt dat zijn nieuwsgierigheid naar hoe het er aan boord toegaat bij een van de tegenstanders ermee te maken heeft gehad. “Mar gjin misferstân, hear. It skûtsje is yn beste hânnen by Sytze.” Wat zijn dan de verschillen tussen hem en zijn tweelingbroer? Tja, ook moeilijk te beantwoorden. Dan naar achteren: “Heit wat binne de ferskillen tusken Sytze en my?” Sytze is meer ingetogen, zegt Pieter Brouwer. “Do bist ekstraverter. Yn dyn entûsjasme ek útbundiger.” Dat klopt wel zo’n beetje. Harmen weet van zichzelf dat hij in het heetst van de strijd weleens fel uit de hoek kan komen, aan de andere kant deelt hij ook makkelijk een schouderklop uit.

Voetspoor

De tweeling groeide op in Wartena waar ze naar goed familiegebruik meer tijd op het water doorbrachten dan op de walkant. Na de basisschool vertrok Harmen dan ook naar de Maritieme Academie in Harlingen waar hij zijn diploma matroos voor de binnenvaart behaalde. Op zijn zestiende ging hij varen – onder andere bij Van der Meulen Woudsend, nu een van de SKS-tegenstanders – en vergaarde ondertussen de benodigde schipperspapieren. In 2007 trad hij volledig in het voetspoor van zijn voorvaderen door het vrachtschip De Jolling van heit Pieter over te nemen. Maar zo bleef het niet. Op een Maastrichts terras kwam Harmen namelijk de Brabantse Lieke tegen en algauw begon het schippersbestaan van altijd onderweg te wringen. Op zijn tweeëndertigste nam hij het drastische besluit om te stoppen met varen: “Ik ha doe foar Lieke keazen.” In de moeilijke nasleep ontdekte Harmen ook een andere kant van zichzelf, hij kon aan de slag als praktijkdocent op de Maritieme Academie waar hij zelf nog zijn opleiding had genoten. “Sy wiene my net ferjitten en it die bliken dat ik lesjaan koe.”

Vaardigheden 

Het voordeel van een bestaan op de wal is dat er ook ruimte overblijft voor leuke bijzaken zoals toneelspelen. En die ervaring helpt weer als Sytze en hij het lezingencircuit induiken. “Ik ha aardichheid oan optredens foar publyk. Sytze wolris  wat minder en dat sjoch ik dan direkt oan him. Kom op man, kop derfoar, tink ik dan.” Of de combinatie van vaardigheden opgedaan in de binnenvaart, in het onderwijs en op toneel hem tot een betere schipper maakt? Dat zal blijken achter het helmhout van de Drie Gebroeders. “Under de wedstryd bin ik net sa’n prater. Foarôf wol, de taktyk en de technyske tarieding gean yn oerlis sadat alle noazen deselde kant op stean. Wy moatte fertrouwe kinne op it skip en op elkoar.”

Opstekers

Het vertrek van de oude garde van de Drie Gebroeders bood Harmen de kans om min of meer zelf zijn bemanning samen te stellen. “It binne allegear jonge gasten dy’t fan wanten witte en hongerich binne.” Het hele voorseizoen tot aan de laatste dag voor de SKS heeft de vernieuwde ploeg, als het maar even kon, getraind om uren te maken. Tussen de bedrijven door eindigde het Gordykster skûtsje zowel in de krachtmetingen op het Hegemermar als op de Roekepôle ook nog eens op de eerste plek. “Dat wiene opstekkers foar my as skipper, mar it joech ek in lekker gefoel by de oaren.”

Zo gauw de SKS-vloot afmeert na het kampioenschap, stapt Harmen aan boord van de Drie Gebroeders om in één adem door de opening van de IFKS te zeilen. Is dat vol te houden? Drie weken lang in wedstrijdmodus verkeren vergt behoorlijk wat mentale veerkracht, moet hij toegeven. “Ik wol de SKS eins net misse, mar lang om let sil ik dochs de kar foar de IFKS meitsje moatte.”