Nieuws

Wie aan museum ruikt, gaat nooit meer weg

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Zonder vrijwilligers geen keurig hangende schilderijen, geen vers geverfde wand, geen gerestaureerde museumstukken. Museum Opsterlân draait voor een groot deel op de dertig enthousiastelingen die het museum een warm hart toedragen. Drie van hen vertellen.

De vaste collectie van het museum bevat bijvoorbeeld een overzicht van de turfgeschiedenis in de regio. Veel van de toen gebruikte gereedschappen waren vermolmd. Een mooie uitdaging voor Immie Minkes (67), die het houtwerk restaureerde of zelfs verving. “It is mar krekt wat se betinke”, zegt hij. Vorig jaar bouwde hij nog een bedstee voor Sinterklaas. Wat zijn ogen zien, maken zijn handen, zegt Henk Danes over zijn collega-vrijwilliger.

Henk Danes (70) werkt al ruim twintig jaar als vrijwilliger in het museum. In de tijd dat hij nog boer was, kwam hij als bestuurslid van de NLTO-afdeling in Museum Opsterlân terecht toen daar een landbouwtentoonstelling over Opsterland was. “Ik ben nooit weer weggeweest.”

Hein Sterk (70) is ook zo’n museumveteraan. “Fyftjin jier lyn kaam ik hjir te wenjen, ik wie doe krekt mei pensjoen.” Schipper was hij, later loods. “Doe ha ik reagearre op in adfertinsje wêryn’t it museum frijwilligers socht en ik bin der noch.” Hein doet met name de administratie van de museumkassa, houdt de bezoekersaantallen bij en draait baliedienst. Maar hij duikt ook graag het depot in. Zo ruimde hij samen met Henk het schilderijendepot op en viste er tentoonstellingswaardige exemplaren uit. Henk: “We hebben alles op de foto gezet, de museumfederatie eist dat voor de registratie.”

Immie werkt veel samen met vrijwilliger Wytse van der Sluis, vroeger docent aan de ambachtsschool in Gorredijk. “Ik ha noch in jier by him yn de klasse sitten en no wurkje we tegearre.” Immie kwam dankzij, of door toedoen van, zijn buurvrouw bij het museum terecht. “Ik wie krekt allinnich, myn frou wie ferstoarn. Doe sei de buorfrou dy’t by de baalje fan it museum wurket: do kinst wol wat mei de hannen, is it museum net wat foar dy?” Dat is nu zes jaar geleden. “Ik ha in middei meidraaid en fûn it prachtich.” Hij zat vroeger in de leidingbouw (gas, water, riool), nu repareert hij museumstukken, neemt de kwast ter hand en staat paraat bij alle verdere werkzaamheden.

Ook Henk Danes doet eigenlijk van alles in het museum. “Ik heb meegeholpen aan de tentoonstellingen ‘Koeien op het doek’ en ‘Friese paarden’. Dat is het leuke, het meewerken. Maar ook het werken met mensen, het stuk sociale binding is prachtig.” Toen hij vrijwilliger werd, was hij nog actief als boer. “Ik vraag mij nu weleens af hoe ik dat toen allemaal gecombineerd heb.”

Dertig vrijwilligers voor het museum lijkt veel, toch is meer hulp heel welkom, zegt museumcoördinator Jacqueline Verhoef. Ook zoekt het museum een nieuw bestuurslid dat het sociale leven en de geschiedenis in Opsterland een warm hart toedraagt. “We willen het museum zo attractief mogelijk houden voor bezoekers. Daarom zijn we bezig met een transformatie om in te spelen op maatschappelijke ontwikkelingen.” museumopsterlan.nl