Sport

Ongekend aantal punten

Camera Sietse de Boer Potlood Niels van Marle

Jan Jonker keerde dit seizoen terug bij Sport Vereent. De 37-jarige spits geniet ervan weer wekelijks op het veld te staan. De ploeg uit Oldeberkoop vaart er bovendien wel bij, er staan al bijna net zoveel punten op de teller als de afgelopen jaren bij elkaar opgeteld. “Zo voetballen is heerlijk.”

Gezellig is het bij Sport Vereent altijd na afloop, maar afgelopen zondag was de sfeer bijna maximaal na winst op Scheerwolde. “Deze club wint niet zo vaak met 8-3. Dat moest gevierd worden”, zegt Jan Jonker. Normaal heeft hij de maandag om bij te komen, maar met Sinterklaasavond voor de deur zat de gebruikelijke vrije dag er even niet in voor de pakketbezorger.

Hij legde er zelf vier in en bracht zijn seizoentotaal daarmee op twaalf. Zelf kijkt Jan daar overigens niet van op. Scoren was altijd al zijn kwaliteit. Bij UDIROS maakte hij er begin deze eeuw twee seizoenen achter elkaar bijna dertig in de vierde klasse, waarna het Meppeler MSC hem naar de eerste klasse haalde. Aanpassen was niet nodig, Jan maakte tien goals in zijn eerste zes duels.

Een zware knieblessure doorkruiste vervolgens zijn ambities. Ruim twee seizoenen kwam Jan niet meer aan voetballen toe. In 2008 pakte hij de draad op bij Sport Vereent, probeerde het nog even bij Harkemase Boys, keerde terug in zijn woonplaats Oldeberkoop, om vervolgens een uitstapje te maken naar Jubbega waar vriend Oebele Schokker ook terecht was gekomen. Hij speelde er een jaar, werd teamleider en vertrok in het seizoen 2018/’19.

Afgelopen zomer besloot hij dat het tijd was om zijn oude club te versterken. “Ik stond wel eens te kijken bij wedstrijden en had dan echt het gevoel dat ik de jongens kon helpen. Sommige mensen zeiden wel ‘weet je het zeker, Jan’, maar ik heb nog geen spijt gehad. Nou ja, de trainingsopkomst kan wel omhoog. Ik heb namelijk het gevoel dat er meer in het team zit dan dat we tot nu toe hebben laten zien. Nu lopen we bij wijze van spreken al de polonaise als we met tien jongens op het trainingsveld staan.”

Sport Vereent verhuisde op eigen verzoek van poule 5B naar 5A en dat bevalt uitstekend. “We spelen veel tegen clubs uit Drenthe en Overijssel en dat is echt een mooie hoek om te voetballen. Het is niet alleen dichtbij, maar de tegenstanders zijn ook nog geen moment vervelend geweest. Ik hoor van Oebele weleens hoe het in de poule van UDIROS (zaterdag 5A, red.) is. Daar schoppen ze er soms wel lomp in om. Maar ook tegen Scheerwolde, 8-3 voor ons, en het is gewoon leuk.”

Natuurlijk knaagt het nog weleens bij Jan. Wat zou hij bereikt kunnen hebben als zijn knie heel was gebleven? “Dat blijft zonde. Ik ben sindsdien al vijftien jaar aan het klooien en toch heb ik ook overal wel weer gescoord. Ik voetbal zelf ook goed, merk ik. Aan de bal zou ik zeker nog wel mee kunnen bij een derde- of vierdeklasser. Maar het is goed zo, ik heb het enorm naar mijn zin. En voor de duidelijkheid: ik ben niet verbitterd, nooit geweest ook. Er had meer in gezeten, maar aan de andere kant had het ook al eerder einde oefening kunnen zijn. Ik voetbal nog steeds en dat is geluk.”