Nieuws

Snippergroen: ‘De gemeente de kosten, ik de ergernis’

Camera Sietse de Boer Potlood Arend Waninge

Sinds de eerste pilot van het project Snippergroen in 2013 klagen burgers over de handelswijze van de gemeente Opsterland. Een oproep in deze krant leverde enkele tientallen mails op.

Burgers maken zich nog steeds kwaad over de gang van zaken en de gevolgde procedure. Ze vragen zich af wat Opsterland met het hele project is opgeschoten. Stukjes groen die soms al tientallen jaren door particulieren werden onderhouden, liggen er nu onverzorgd bij, ondanks toezeggingen van de gemeente. Het zijn vaak voor groenmedewerkers lastig te bereiken stroken, bijvoorbeeld langs slootkanten. Onderhoud komt er pas na veel telefoontjes. Een lezer uit Gorredijk: “Resultaat van alles: ik veel ergernis, de gemeente veel kosten.” De door Opsterland gekozen juridische aanpak stoort ook veel burgers. De communicatie met een extern bureau is door burgers soms als heel onprettig ervaren. Iemand uit Wijnjewoude: “Wij moeten binnen drie weken iets laten horen, terwijl de reactie van de andere kant maanden op zich laat wachten. We zijn nu al drie jaar aan het heen en weer schrijven.”

In ruim 40 procent van de onderzochte gevallen was er sprake van verjaring, de toestand bestond al meer dan 20 jaar. Het stoort mensen dat ze die verjaring zelf moesten aantonen. Iemand uit Wijnjewoude: “Op het stuk bestreden grond staat zelfs een tuinhuisje dat met vergunning is gebouwd. Is toen op het gemeentehuis ook niemand opgevallen.” Bovendien is verjaring lastig te bewijzen als je er zo lang nog niet woont. “Ik kreeg zelfs het verwijt dat ik niet te goeder trouw had gehandeld”, vertelt een Gordykster. “Ik had bij aankoop op de kadastrale kaart kunnen zien dat een deel van de grond van de gemeente was.” Ook stellen sommige burgers dat er in het verleden afspraken met ambtenaren zijn gemaakt over het gebruik van gemeentegrond. “Maar dat is niet meer te bewijzen. Ik blijf met een gevoel van veel onrechtvaardigheid zitten.”

De juridische aanpak van het project leidt er ook toe dat burgers niet begrijpen waarom hun situatie niet verjaard is, terwijl die van de buurman dat wel is. “Geen enkele logica of redelijkheid. Wet is wet”, aldus een inwoner van Beetsterzwaag. Iemand uit Gorredijk: “Er wordt met twee maten gemeten. Wat bij de buurman geldt, geldt voor mij niet. Terwijl iedereen het als dezelfde situatie ziet.”

Opsterland communiceert dat er geen enkele rechtszaak is geweest. Dat verbaast lezers niet. “Het is voor de gemeente makkelijk om rechtszaak te voeren. Voor burgers is dat met alle bijbehorende kosten een stuk lastiger.” Een inwoner uit Beetsterzwaag: “Ik ben gestopt toen ze met rechtspraak dreigden. Maar heb het hele traject vooral ervaren als burger pesten.” Een inwoner uit Gorredijk: “Er werden oneigenlijke en willekeurige argumenten gebruikt om ons tot aankoop te dwingen. Reden om uiteindelijk toch te kopen was het erbarmelijke onderhoud door de gemeente. Daar wilden wij niet jaren tegenaan kijken.”

Iemand uit Wijnjewoude: “Het valt niet mee om bewijs te verzamelen. De beoordeling was arbitrair en onnavolgbaar. Soms was uiterst mager materiaal voldoende. Bij anderen volstond uitgebreide onderbouwing niet.” Het steekt ook dat een gesprek met bestuurders niet mogelijk was. “De hele gang van zaken past in het beeld van een ontzettend bureaucratische, onredelijke en onbenaderbare overheid.”

De redactie heeft ervoor gekozen om geen namen te noemen. Dit op verzoek van veel mensen die een reactie stuurden. Met dit artikel wil Sa! ook niets zeggen over individuele gevallen, maar vooral een beeld schetsen over hoe het project is ervaren door een deel van de burgers.