Moanne fan it Erfskip

Streekgeschiedenis in koorzang

Camera Sietse de Boer Potlood Wim Bras

Het zuidoosten van Fryslân mag zich rijk rekenen met twee bijzondere koren: de Jan de Roas Sjongers uit Oude- en Nieuwehorne en De Reade Hoeke uit Heerenveen. Beide koren hebben een repertoire met duidelijke linken naar de geschiedenis van de omgeving.

Beide koren wortelen in de geschiedenis van de streek. De Reade Hoeke met socialistische strijdliederen, de Jan de Roas Sjongers met repertoire over het dagelijks bestaan van nog niet zo lang geleden. Er zijn meer overeenkomsten. Beide koren lopen weg met hun dirigenten: de Hoeke met Martzen Dijkstra uit Katlijk, de Roas Sjongers met Sitta Bosman uit Bontebok. De geestdrift en bezieling van de muzikale leidsvrouwen vertaalt zich in inzet en trouw, de twee koren kennen nauwelijks verloop.

Voor de leeuwen

Er zijn nog meer verbanden. “Ik wie ien fan de oprjochters fan De Reade Hoeke”, vertelt Sitta Bosman. En met een lach: “In soad fan it repertoire kin ik noch sa meisjonge.” Tien jaar stond Sitta voor De Reade Hoeke, daarna nam Martzen het stokje over. De twee komen allebei uit een muzikaal nest, maar hadden bij hun aantreden als dirigent nauwelijks scholing of ervaring. Achttien jaar, net afgestudeerd van de pabo, bezocht Sitta een uitvoering van het koor van de Oranjewoudflat in Heerenveen, het koor van beppe. “De dirigent waard samar siik. Gjin panyk, sei beppe, dat kin ús Sitta ek wol. Beppe hat my foar de liuwen smiten.”

Mijn Heide

Sitta componeert en arrangeert liederen speciaal toegespitst op haar koor. Zo zette ze onder andere het gedicht ‘Mijn Heide’ van streekschrijver Geart Jabiks van den Berg uit Jubbega-Schurega op muziek. Alsook het gedicht ‘Bange Nacht’, waarin Marie Koldijk uit Oosterzee in de oorlogsjaren uiting gaf aan haar gevoel als de geallieerde bommenwerpers overvlogen.

Hoe het is om als vrouwelijke dirigent voor een koor van dertig mannelijke zangers te staan? “Mânlju under elkoar, dan witst it wol. De repetysjes binne tige gesellich, wy laitsje hiel wat ôf. Mar sy gean der ek foar en wy ha in pear hiele goeie solisten.” Door de naamsverwijzing naar de zingende zwerver Jan de Roas uit Frieschepalen denken mensen weleens dat het om een shantykoor gaat, weet Sitta. “Mar dat is net sa. Jan de Roas wie in fenomeen, mar koe net sjonge. Wy kinne it wol: in fjouwerstimmich mânljuskoar mei in wrâldsk repertoire.”

En vooruit, als er dan toch nog een laatste gelijkenis met De Reade Hoeke moet worden gezocht: “Wy binne allegear fan de generaasje dy’t de nocht fan it sjongen noch ken.”

Twee koren in Jubbega

De Jan de Roas Sjongers en De Reade Hoeke geven in het kader van de Moanne fan it Erfskip op woensdag 13 november (20.00 uur) in De Kompenije in Jubbega een gezamenlijk concert. Entree: 5 euro.

De Reade Hoeke (eigen foto).