Nieuws

Tialda schrijft kinderboek over ijstijd

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Iets maken wat er nog niet is, dat vindt schrijfster Tialda Hoogeveen het allermooist. Er zijn talloze boeken over bijvoorbeeld de dinosaurus, maar over de laatste ijstijd is veel minder geschreven. Daar komt met haar nieuwste jeugdboek ‘Oerstoer, over de wolharige mammoet en de rest’ verandering in.

‘Oerstoer’ is een informatief boek geschikt voor kinderen van 9 tot zo’n 13 jaar, dat begint met het ontstaan van de aarde en het leven op de planeet. “Dan kinst sjen dat wy as minsken noch mar hiel koart op de ierde libje.” Twaalfduizend jaar geleden graasden er grote dieren in ons land en op de plek waar nu de Noordzee is. Mammoeten, reuzenherten, sabeltandtijgers en grottenberen, oerdieren die allemaal zijn uitgestorven. “En it leuke is, ús foarâlders ha in soad kontakt hân mei dizze bisten. Se ha derop jage, der beeldsjes en grottekeningen fan makke. Dat makket dat it foar my, en ik tink ek foar de lêzer, tichtby komt.”

Ze vertelt in het boek ook over de overblijfselen van deze dieren; botten en gefossiliseerde drollen worden nog altijd opgevist uit zee. “En leuk is datst dizze dingen keapje kinst op Urk. Dat gean ik dwaan en dan straks yn de berneboekewike op paad mei ribben en wervels.”

Voor het boek had Tialda veelvuldig contact met diverse deskundigen zoals paleontologen en klimaatwetenschappers, ze las vele boeken en bezocht musea. “In stik fan it boek giet ek oer it klimaat. Dat wie yn de oertiid hiel oars. Tsjintwurdich is it wer in hiel belangryk ûnderwerp.” Ze geeft er een positieve draai aan door de jonge lezers tips te geven over wat ze zelf kunnen doen tegen klimaatverandering.

Met de verhalen en voorwerpen en de illustraties van Roland Sillem neemt Tialda de lezers mee op een tijdreis naar de laatste ijstijd. Het boek is impressionistisch geschreven, geen droge opsomming van feiten. “Mei elk boek dat ik skriuw, wol ik de bern wat meijaan: hoechst net fier fuort te reizgjen om wat te belibjen. Til thús mar ris in tegel op, dan silst opsjen wat dêrûnder allegear libbet.”