Cultuur

‘Tussen donkere en lichte dagen’

Potlood Renske Woudstra

Kunstwerken, schilderijen en beelden van vier kunstenaars uit Friesland in combinatie met schilderijen en foto’s van vier kunstenaars uit Nederland worden van zondag 7 april tot en met 12 mei getoond Projectruime-Hoofdstraat 17 te Beetsterzwaag onder de titel ‘Tussen donkere en lichte dagen’.

De expositie gaat over geluk en tegenspoed, het verglijden van de tijd en de korte tijd tussen het prille begeren en de avondschemering van het leven. Er is werk te zien van Armando, Machteld van Buren, Jan Dibbets, Thamar Haak, Hans van Hoek, Alle Jong, Martin Tissing, Ids Willemsma. Tijdens de openingstijden zullen sommige kunstenaars zelf aanwezig zijn om hun werk toe te lichten. Open: vrijdag tot en met zondag (13.00-18.00 uur). projectruimte-hoofdstraat17.com

Over de kunstenaars

Armando

Herinneringen aan de oorlog zijn intens verknoopt met zijn werk waarin slecht uitzonderlijk kleur werd toegelaten. Uit zijn expressieve en pasteuse schilderijen spreekt een uitzonderlijke kracht. Armando wist zijn alles verterende jeugdervaringen om te zetten tot een grootse scheppingsdrang. Naast beeldend kunstenaar was hij ook schrijver, dichter, violist, acteur, journalist, film-, televisie- en theatermaker.

Jan Dibbets

Vanaf de late jaren zestig laat Dibbets het abstracte schilderwerk achter zich en gaat hij andere disciplines gebruiken waarvan de fotografie meer en meer aan belangrijkheid wint. Tijdens de jaren zeventig wordt het medium fotografie zijn middel om het licht te bestuderen. Ook perspectief en ruimtelijke illusie fascineren hem uitermate. Wat doet de fotografie ermee en hoe wordt dit door de kijker ervaren? Het zien en registreren van de ruimte loopt als een rode draad doorheen zijn werk. (Bron: Hollandse meesters, Art Salon Holland)

Machteld van Buren

Onder de titel ‘What does your soul look like’ maakte Machteld van Buren een reeks werken waarin een schijnbare compleet chaotische wereld gevisualiseerd wordt. Laag na laag bouwt van Buren met geometrische vormen, al dan niet transparante kleurvlakken, strakke of ogenschijnlijk uit de losse pols getrokken lijnen een perspectief op waaruit architecturale ruimtes met een grote dieptewerking groeien. Deze fragmentarisch opgebouwde biotopen weerspiegelen de wijze waarop onze ervaringen zijn gestructureerd: gefragmenteerd en gelaagd, maar wel degelijk ook met elkaar verbonden. (Bron: Melklokaal).

Hans Van Hoek

Hans schildert traditionele landschappen, bloemstillevens en religieuze voorstellingen in een voornamelijk zwaar en donker kleurenpalet. Zijn schilderijen zijn opgebouwd uit kleine, beweeglijke verftoetsen die verraden dat de schilder goed naar Cézanne keek door wie hij diepgaand beïnvloed werd waar het gaat om de organisatie van het beeld, de onderlinge verhouding van de kleuren en de realisering van een geheel eigen licht. Van Hoek beoogt niet het landschap of de natuur te schilderen, zoals die zich aan hem voordoen. Hij bestudeert landschap, natuur en mens in de ruimste zin. Zijn grenzeloze en mateloze respect voor die natuur – in al haar facetten en gedaantes – zetten hem aan tot bestudering van universele, existentiële kwesties. Hij bestudeert de schilderkunstige oplossingen van diezelfde problemen gedaan door Michelangelo, Rubens, El Greco en Cezanne. Veel van zijn schilderijen zijn voorzien van een zware monumentale lijst die van Hoek zelf ontwerpt en sculpteert. (Bron: Gallery Borzo)

Thamar Haak

Een onderhuidse emotie waaruit alle sentiment en anekdotiek is weggefi¬lterd geeft haar werk een fascinerend universeel karakter. Als ondergrond gebruikt Thamar Haak houten schilderspanelen waarin studenten kunstenaars en de tijd hun sporen hebben gegroefd. Die geschiedenis die doorheen de al dan niet transparante verflagen dringt zou je kunnen bestempelen als een hedendaags pentimento. Een bijna unheimliche dimensie geeft haar werk een boeiende meerduidigheid.

Alle Jong

De werken van Alle Jong functioneren als een soort transformator waar heden en verleden samenkomen en schurend tot stilstand komen. Zijn grote werken op papier, getekend in gitzwart houtskool zijn imposant. Zijn personages, alleen met zichzelf, gevangen in hard licht, dreigen verpletterd te worden door een onmeedogenloze hermetische duisternis of lopen verloren in immense landschappen. Hoop en wanhoop dansen op het scherp van de snede. De kunstenaar zelf, als protagonist, waart rond in zijn eigen werk waardoor nostalgie, melancholie en het verlangen naar schoonheid een plek krijgt. De historische visuele citaten tot en met het gebruik van authentieke historische documenten geeft zijn werk een grote gelaagdheid en een bijzondere actuele relevantie.

Martin Tissing

Martin Tissing (1936-2018) is de schilder van de ingetogenheid en de mijmering. De zachte kleuren in zijn werk stralen een tere puurheid uit die je blij maakt. Zijn schilderijen vertellen niet zelden een verhaal van verstilling. ‘Kun je benoemen waarom je muziek of een melodie mooi vindt? Je schildert het onzegbare. Er komt melancholie en sentiment bij te pas,’ zei Tissing ooit. Titels als ‘Zoektocht naar Zen’ of ‘Landschap met ziel’ typeren zijn fijnzinnige ingesteldheid. (Bron: Bert Nijmeijer.)

Ids Willemsma

Willemsma maakt grote beelden in staal die hij behoedzaam in het landschap plaatst. Daarnaast is hij een begenadigd tekenaar. Hoewel zijn tekeningen een autonoom onderdeel uitmaken van zijn werk werden ze dikwijls gebruikt als aanzet voor een groter monumentaal sculptuur. Ook het bewegend beeld trok zijn aandacht. Door een geperforeerde ijzeren plaat voor een spelend televisiescherm te plaatsen, wordt het bewegend beeld op een sublieme wijze gefragmenteerd. (Bron: Kunstbus)