Nieuws

Tweedehands is geen taboe meer

Camera Sietse de Boer Potlood Renske Woudstra

Tafels vol truien, shirts en broeken. Rekken vol jurken en jassen. “Ha we noch kapstokjes?” Nee, die zijn bijna op. Niet verwonderlijk met bijna honderd shoppers vol gebruikte kleding. Het taboe is er echt wel af, tweedehands is hot.

Je doet het voor de fun, voor de mensen met een smalle beurs of voor het milieu. Of voor de gezelligheid en om een leuke outfit te scoren. Het maakt niet uit, het taboe op het dragen van gebruikte kleding is verleden tijd, zoveel is wel duidelijk tijdens de dameskledingruilbeurs zaterdag in het dorpshuis van Luxwoude. Zo’n tachtig dames kwamen hier hun kleding ruilen.

Het succes van de ruilbeurs zit in de gelijkwaardigheid, denkt initiatiefneemster Jocyta Agricola. Iedere deelnemer brengt kleding in en gaat met andere kleding naar huis. En dat voelt toch anders dan kleding halen bij de kledingbank of in de kringloopwinkel. “En wat er vandaag overblijft, krijgt een goede bestemming. Het gaat naar de kledingbank en Fier. De school haalt de kapotte kleding op, zij krijgen er een kiloprijs voor.” Jocyta organiseert naast de ruilbeurs voor dameskleding ook ruilbeurzen voor kinderkleding en speelgoed (vrijdag 10 november).

Niet terug

Tegen half twaalf is het druk bij de ontvangst. Hier worden de shoppers voorzien van een sticker met naam van de eigenaresse. “Wilt u de overgebleven kleding weer mee naar huis nemen?”, vraagt een vrijwilliger. Meestal is het antwoord nee. Achter de gordijnen belandt de inhoud van de tassen op een sorteertafel. “Alles wat kapot of versleten is of vlekken heeft, doen we er niet bij”, legt Julia uit. Ook zomerkleding gaat aan de kant, dat wordt bewaard voor de volgende keer. Het is zeker geen kleine klus voor de 25 vrijwilligers, maar gestaag vullen ze de rekken en tafels. “Kijk, dit is een televisiekijkkleed. Die hangen we maar ergens op.”

Aan de andere kant van het gordijn, in het café van dorpshuis ’t Trefpunt, is het ronduit gezellig. Oude bekenden begroeten elkaar. Zoals Sjoukje Annee uit Sneek en Diana Krikke uit Grou. Een paar jaar terug leerden ze elkaar kennen tijdens de ruilbeurs. Diana: “We maakten een praatje en zijn toen aan elkaar blijven hangen.” Diana vindt het onzin om altijd maar nieuwe kleding te kopen. Zelf organiseert ze thuis ook ruilbeurzen. “Het ruilen is voor de fun, maar ook voor het milieu. Waarom zou je verspillen?”

Uitlachen is voorbij

Sjoukje is gek op kleren. “Het is niet normaal wat je er in de winkel voor betaalt. Hier heb ik er veel meer plezier van. En ik krijg er een kick van. Dan kom ik op de bridgeclub in een nieuwe outfit en zeggen ze dat ik er leuk uitzie. Daar moet ik dan om grinniken.” Nee, ze schamen zich er niet voor dat ze tweedehands dragen. Diana: “Vroeger werd je uitgelachen als je kleding bij de kringloop haalde.” Die tijd is voorbij, vindt ze.

Kwart voor twaalf schuift Jocyta de gordijnen open, het shoppen voor nop kan beginnen. Met grote shoppers aan de arm stromen de dames rustig binnen. “Kijk nou, die jurk.” Die jurk verdwijnt in de tas evenals dat prachtige paar gouden pumps.