Column

Uit het gastenboek van een B&B

Potlood Alie Rusch

Investeren en risico

“Kan dat echt? De komende twee weken van dinsdag tot vrijdag?” Agnes is blij verrast. Ze heeft een vast B&B-adres vlak bij haar werk. Maar ja, die mensen zijn ook weleens op vakantie. Ze heeft een jaarcontract als fysiotherapeute bij een zorginstelling in de buurt. Met zicht op een vaste aanstelling, heeft ze daar wel een jaartje onderdak in een B&B voor over. Ze investeert in haar toekomst, zegt ze.

Agnes arriveert aan het einde van de middag met de bus. Na een gezamenlijk kopje thee ter kennismaking zet ze haar meegenomen eten in de magnetron van de eetkamer. Ze is een aardige, rustige jonge vrouw. Tot haar spijt is ze aangewezen op het openbaar vervoer. De volgende dag kan ze kiezen tussen de bus van 7.00 of die van 8.00 uur. In het eerste geval is ze ruim drie kwartier te vroeg op haar werk. Neemt ze de late bus, dan is ze weer net iets te laat om alles klaar te kunnen zetten voor haar eerste cliënt.

Vanaf de tweede ochtend breng ik haar zelf wel met de auto. Dan kunnen we allebei een halfuurtje langer in bed blijven liggen. Haar vaste gastadres heeft de smaak van het vieren van vakantie te pakken. Agnes klopt dat jaar nog vier keer aan, en alle keren hebben we plek. Na dat jaar blijft het stil. Agnes stuurt nog wel een kaartje: “Investeren is het nemen van risico. Ik wilde niet nog een jaarcontract riskeren en ben maar zelf opgestapt.”

Alie Rusch
info@bedenbrochje.nl