Column

Vogeldiploma

Camera Sietse de Boer Potlood Arend Waninge

Het is deze week op de scholen tijd voor het uitreiken van diploma’s en overgangsrapporten. Dankzij de coronacrisis was het een schooljaar om nooit te vergeten. Ondertussen is onze tuin uitgegroeid tot een privéschool waar jonge vogels onder wisselende omstandigheden hun vaardigheden oefenen.

Een paar weken geleden haalden jonge roodborstjes hun vliegbrevet in de garage. Dat viel met een dak boven hun hoofd nog niet mee. Die optie zit niet standaard opgesloten in het vogelinstinct. Heit en mem roodborst kaapten eerder dit voorjaar vakkundig een openstaande gereedschapskoffer als liefdesnestje. Soms vergaten we de garagedeur op een kier te houden en zagen we de roodborstouders ieder aan een kant van het raam verliefd en bezorgd naar elkaar kijken. Na het uitvliegen van de jongen wilde ik het nest opruimen. Gelukkig zit er, als het om opruimen gaat, bij mij tussen voornemen en de daad zelf meestal enige tijd. Toen het zover was bleken er namelijk al weer jongen te zijn. Heit roodborst beschikt blijkbaar over een ongekend libido.

Inmiddels wemelt het ook van de jonge mussen. In groepen golven ze door te tuin. Ze weten dat er regelmatig stukjes brood op het terras liggen. Misschien vogelpedagogisch niet verantwoord, maar het levert mooie beelden op. Zaterdag in de vroege ochtend veroverden de mussenkinderen ieder hun eigen brokje brood. Dat wil je natuurlijk in alle rust oppeuzelen, zonder concurrentie in de buurt. Dit vraagt echter wel enige terreinkennis. Het dak van buurmans garage leek menig musje een geschikte plek. Maar om het brood op te eten, moet je het eerst wel neerleggen. Anders kom je een snaveltje tekort. En dan ontdek je ineens dat een dak schuin is en dat brood dan niet blijft liggen. Over de golfplaat rolde het brood vervolgens richting dakgoot waar een soortgenoot het alsnog wegkaapte. Het mussenschooljaar is duidelijk nog niet voorbij.